ควันหลงจากงานเทศกาล Bangkok Film 2009

หลังจากวิ่งโร่จากมหาวิทยาลัยแบบด่วนจี๋เพราะกลัวมาไม่ทันหนังฉาย วันแรกวันที่ 24 กันยายน ซึ่งหนังเปิดคราวนี้ฉายหนังที่กำลังจะเข้าโรงประเทศไทย (ซึ่งตอนนี้เข้าฉายแล้ว) เรื่อง BAD LIEUTENNANT PORT OF CALL NEW ORLEANS หนังชื่อยาวมากว่ามะ เป็นหนังที่เดินเรื่องได้สนุกทีเดียว มีฉากบ้าบอคอแตกและเซอร์เรียลไม่น้อย

สิ่งที่ดีที่สุดของหนังคือนิโคลาส เคจ ซึ่งรับบทเป็นตัวละครที่เลวระยำ พี้ยา เมากัญชาได้สมจริงสมจริง พระเดชพระคุณสุดตีนจนอยากจะให้พี่แกได้รับรางวัลดารานำชายจากซักสถาบันเหลือเกินจริงๆ จบงานวันแรกกลับบ้านด้วยสภาพอิดโรยพร้อมเตรียมตัวไปดูหนังของวันถัดไป

ส่วนเรื่องพิธีเปิดพรมเขียวบ้าบออะไรนั่นก็เดินดูดาราเป็นระยะๆ ที่สวยบาดตาจับใจคือสาวสองนางอย่างสาวนุ่นและสาวคริส หอวัง แค่ชุดของสองนางก็ขโมยซีนชาวบ้านเค้าไปหมดละ




25/09/2009

ตื่นเช้ามากเพื่อออกกำลังกายที่ฟิสเนต แต่ผลกระทบที่ตามมาคือตอนเข้าโรงหนังไปดู The Forbidden Door หนังทริลเลอร์สัญชาติอินโดนีเซีย ที่เล่าเรื่องราวหลอกไปหลอกมาจนนำไปสู่บทสรุปที่ตบหน้าคนดูอย่างจังว่า “มึงหลอกกูแบบนี้เลยเหรอ” จะว่าไปหนังก็เล่าเรื่องได้สนุกพอสมควรเพียงแต่ว่าช่วงบทสรุปมันไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่ อีกประการหนึ่งคือผมดูหนังเรื่องนี้ในสภาพกึ่งหลับกึ่งตื่นตลอดเลยนี่สิ

หลังจากพักยกหาข้าวหาปลากินพร้อมกลับเดินกลับไปที่พารากอน เพื่อร่วมงานเปิดเทศกาลแอนนิเมชั่นกับหนังเปิดเทศกาลนั้นเรื่อง Yona Yona Penguin ที่สองพี่สาวผมอย่างปุ้มปุ้ยบ่นว่าน่าเบื่อมาก ผมเลยเลือกหนังแรงอีกเรื่องทดแทนคือ Antichrist ซึ่งก็แร้ง แรง สมค่ำร่ำลือ แถมหนังก็ไม่ค่อยจะสนุกนัก แกมๆดูไม่ค่อยรู้เรื่องอีกต่างหาก พล็อตคร่าวๆก็ผัวเมียไปพักร้อนแล้วผีเข้าสิงอีเมียจนเกิดเรื่องเกิดราวชวนผวายิ่งนัก จบหนังพาผมมึนเพราะหนังแรง เลยกลับบ้านด้วยอารมณ์งงๆว่าอะไรเนี่ยผมดูหนังอะไรมาวะ ไม่เจริญหูเจริญตาเลย พับผ่าสิ!





26/09/2009


รีบตื่นเช้าเป็นพิเศษเพื่อมาดูการ์ตูนสัญชาติจีนเรื่อง The Magic Aster เล่าเรื่องของดอกไม้วิเศษที่มีอำนาจตามที่เจ้าของร้องขอ การ์ตูนเล่าเรื่องง่ายแต่กะโหลกกะลามากในการนำเสนอจนเข้าขั้นร้อง “เฮ้อ” ออกมาอยู่เรื่อยๆ แถมเพลงประกอบหนังก็ออกแนวจับยัดเข้ามาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยเสียอย่างนั้น แต่ถ้าคิดว่าพอดูเพลินๆก็แก้ขัดได้เหมือนกันทีเดียว

ดูจบช่วงนี้ก็ไปเดินเล่นสยามแก้เซง ก่อนจะเปลี่ยนโปรแกรมดูหนังกลางคันจาก Here ไปเป็น Every Little Step สารคดีที่รวมฟุตเทจการออดิชั่นเพื่อรับบทนำในบรอดเวย์เรื่อง A Chorus Line หนังตัดช่วงการนำเสนอได้ดีมาก เรื่องราวที่นำเสนอออกมาก็สนุกมากมีทั้งตลก สนุก เศร้าและหยดน้ำตา ซึ่งมีพี่คนหนึ่งที่ผมรู้จักบอกว่า “แหมก็เหมือนๆกับ So you Think You Can Dance นั่นแหละ”

ก่อนจะดูหนังปิดท้ายกับ Manila ซึ่งก็หลับไปค่อนเรื่องอีกแล้วเพราะอะไรไม่รู้ อาจจะเป็นเพราะผมเฉยๆกับหนังฟิลิปปินส์ก็ได้มั้งแถมเรื่องราวที่หนังพยายามนำเสนอก็เป็นเรื่องของคนธรรมดา ไม่ค่อยมีอะไรเร้าใจเท่าไหร่ด้วยนี่สิ




27/09/2009

วันนี้รถติดมากไม่รู้ทำไมเกือบไปไม่ทันดู Chocolate Underground ซะแล้ว การ์ตูนญี่ปุ่นที่น่ารักแต่แทรกประเด็นการเมืองได้ดีเรื่องสิทธิเสรีภาพในการบริโภคช็อคโกแลตที่ เล่าเรื่องได้สนุกสนานแถมเพลงประกอบก็เพราะทีเดียว ก่อนจะตามไปดูหนังเฮี้ยนอีกเรื่องของเทศกาลที่คนเต็มโรงเลยทีเดียวกับ I Killed My Mother ที่คงบอกได้คำเดียวว่าหนังมีบทสนทนาที่ “เจ๋ง” ทีเดียว ซึ่งสามารถทำให้การทะเลาะกันของสองแม่ลูกดูมี “อะไร”มากกว่าการบันดาลโทษะใส่กัน

แต่เนื่องจากสภาพฟ้าฝนไม่เป็นใจผมจึงดูต่ออีกเรื่องกับหนังเวียดนามอย่าง Adrift ที่เหมือนจะมีอะไร นางเอกแอบจิ้นกับเพื่อนสาวเธอไหม ปรากฏว่าดูหนังเรื่องราวของหนังก็ไม่ได้คืบหน้าไปเท่าไหร่นัก จนผมรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้พยายามจะกระเทาะตัวละครจนมากเกินไป จนผมเบื่อเลยแหละพูดตามตรงน่ะ




28/09/2009

ช่วงสายวันนี้อยากหาหนังโรงดูบ้างผมเลยตัดสินใจไปดู Pandorum ซึ่งก็สนุกดีนะครับ แม้จะไร้เหตุผลไม่น้อยเรื่องการมีอยู่ของมนุษย์และเหล่าสัตว์ประหลาดที่ไม่รู้ว่าหลุดมาจากไหน แต่ภาพรวมผมชอบคอนเซปในการนำเสนอเรื่องภาวะ “แพนโดรัม” ทีเดียว

Mall Girls กลายเป็นหนังที่ผมเลือกดูตอนเย็นซึ่งตอนแรกผมคาดหวังว่ามันจะเป็น Mean Girls เวอร์ชั่น Dark แต่ไหงผมกลับได้ดูหนังชะนีใจแตกเสียสติเอาซะนี่ กลับไปดู Thirteen อีกรอบยังจะสนุกกว่าตั้งเยอะแต่ฉากเด็ดโดนใจคือฉากเอาคืน โขกโถส้วมนี่แหละ สะใจกี๋ดีแท้

ก่อนจะวิ่งหน้าตั้งไปนั่งดูที่บันไดกับ Broken Embrace ที่ก็แรดน้อยลงกว่าหนังเรื่องก่อนๆของเจ้าป้าโปโดร เสนอเรื่องรักพิศวาสของพระเอก(แก่)กับสาวสวยนักแสดงอย่างเพเนโลปี้ ซึ่งทั้งสอง ไม่สินักแสดงทุกคนแสดงได้เรื่ดดี แถมเรื่องราวก็ฮาแตกเป็นระยะ แอบให้คนดูเอาใจช่วยตัวละครเป็นระยะ และลายเซ็นของผู้กำกับที่ไม่เคยขาดแคลนตัวละคร “กะเทย” ในเรื่องเลยจริงๆ




29/09/2009

วันสุดท้ายของผมแล้วล่ะที่เดินทางมาเทศกาลนี้เพราะต้องเตรียมตัวสอบ Sita Sings The Blues แอนนิเมชั่นรามเกียรสุดกิ๋บเก๋ที่ให้นางสีดามาร้องเพลงบลู แถมการเล่าเรื่องก็มีการตัดสลับกับคนเล่าเรื่อง มีการแสดงความคิดเห็นในความเป็นตะวันตกต่อมหากาพย์เรื่องนี้ แต่ก็อย่างว่าผมนอนน้อยล่ะมั้งถึงหลับเป็นระยะๆอีกละ

ช่วงบ่ายแก่ๆผมก็ไปทำธุระทั่วไปก่อนจะเลิกดูหนังเรื่องสุดท้ายกับ Dead Snow ทั้งที่ตอนแรกว่าจะดู Dogtooth แท้ๆเพราะผมเครียดก็เลยอยากดูหนังเสื่อมๆซอมบี้ไล่เขมือบคนแทน แต่สุดท้ายผมกลับรู้สึกว่าหนังเรื่องนี้ก็ไม่ต่างอะไรจากหนังเกรดบีธรรมดาเรื่องหนึ่งเท่านั้น เสียเวลาชะมัด